Poznaj wyposażenie do swojego zapytania
Wielowrzecionowa wiertarko-gwinciarka z dwoma serwonapędami →Przed zapytaniem o ofertę porównaj opublikowane dane techniczne i opcje konfiguracji z rysunkiem swojej części.
Określ okres i to, co liczy się jako dobra część
Wybierz tę samą specyfikację wyjścia, granicę kontroli i okres analizy dla obu marszrut. Tutaj okres wynosi rok, a wszystkie kwoty to przykładowe dolary USA. Wolumen Q oznacza zaakceptowane części rocznie, nie cykle wrzeciona lub rozpoczęte sztuki. Marszruta wykonująca niewłaściwe cechy nie staje się poprawną alternatywą tylko dzięki niskiemu szacowanemu kosztowi.
Wytyczne SBA dotyczące progu rentowności rozróżniają koszty stałe i zmienne do obliczeń sprzedaży. Poniższy model zamiast tego zrównuje koszty dwóch marszrut produkcji. Stosuje jawne porównanie algebraiczne bez założenia ceny sprzedaży. Poproś odpowiedzialnego za finanse o spójne określenie rocznych kosztów stałych: nie wpisuj pełnej płatności zakupu w jednej marszrucie i tylko rocznej amortyzacji w drugiej. Wydatki utopione i odzyskiwalne przyszłe wydatki powinny pozostać rozróżnialne.
Oblicz przecięcie z różnicy kosztów
Niech F_A i F_B oznaczają roczne koszty stałe istniejącej marszruty A i dedykowanej B. Niech v_A i v_B oznaczają zmienne dolary USA na dobrą część. Wtedy C_A = F_A + v_A × Q oraz C_B = F_B + v_B × Q. Przyrównanie C_A = C_B daje Q* = (F_B − F_A) ÷ (v_A − v_B), gdy mianownik jest niezerowy.
W typowym przypadku F_B > F_A i v_A > v_B marszruta B kosztuje mniej powyżej Q*. Jeśli B nie oszczędza kosztu jednostkowego, większy wolumen nie pokryje dodatkowego kosztu stałego w tym modelu. Jeśli jedna marszruta ma niższy koszt stały i zmienny, nie ma dodatniego przecięcia na korzyść drugiej. Ograniczenia zdolności i zmiany zatrudnienia również mogą unieważnić jedno porównanie liniowe.
Odtwórz ten hipotetyczny przykład roczny
Załóż F_A = US$6000/rok, F_B = US$18000/rok, v_A = US$0.80/dobra część i v_B = US$0.40/dobra część. Dodatkowy koszt stały wynosi US$12000/rok, a oszczędność jednostkowa US$0.40. Zatem Q* = 12000 ÷ 0.40 = 30000 dobrych części/rok. Przy tej wydajności każda marszruta kosztuje łącznie US$30000/rok: 6000 + 0.80 × 30000 równa się 18000 + 0.40 × 30000.
Każda kwota w tym przykładzie jest wymyślona do obliczeń, nie jest ceną BINSING, szacunkiem osiągów ani wynikiem klienta. Tabela zmienia jedno założenie naraz. Ostatnia kolumna to C_A minus C_B przy 40000 dobrych części/rok; wartość ujemna oznacza wyższy koszt marszruty dedykowanej w tym scenariuszu.
Przed decyzją zastąp każde założenie dowodami
Do kosztów zmiennych używaj obserwacji reprezentatywnych prób i rzeczywistych zapisów zakupowych. Uwzględnij zaakceptowaną produkcję, zużycie narzędzi i czynności naprawdę zależne od wolumenu. Jeśli operator pozostaje zatrudniony na tej samej płatnej zmianie, mniej sekund obecności nie tworzy automatycznie równoważnej oszczędności gotówki. Traktuj przekierowaną zdolność osobno, chyba że porównanie jawnie ją wycenia. Nie naliczaj wynagradzanego operatora raz w rocznych kosztach stałych, a ponownie w kwocie na sztukę.
Sprawdź, czy prognozowany popyt faktycznie wykorzysta zdolność i czy marszruta zaspokoi go po planowanych przerwach. Dodatkowe zmiany, uchwyty lub konserwacja mogą wprowadzać skoki kosztów. Wtedy przelicz według przedziałów. Dla zatwierdzenia inwestycji rozszerz analizę o wybrane w firmie traktowanie przepływów pieniężnych, finansowania, podatków i wartości rezydualnej. Ten roczny model przesiewowy odpowiada tylko, gdzie przecinają się dwie zadane linie kosztów rocznych.
