Poznaj wyposażenie do swojego zapytania
Wiertarki wielowrzecionowe →Porównaj jednoczesne wiercenie, układy z przesuwem i konfiguracje niestandardowe z pełnym układem swoich otworów.
Zachowaj cztery tożsamości zamiast nazywać wszystko pozycją drugą
Nadaj identyfikator każdemu otworowi z rysunku i każdemu wrzecionu maszyny, odniesienie każdemu zespołowi narzędzia i identyfikowalną etykietę każdej części próbnej. Te tożsamości mogą pokrywać się w jednym ustawieniu, ale nie są zamienne. Jeśli narzędzie zostanie przeniesione podczas zatwierdzonego badania, tożsamości otworu i wrzeciona pozostają, a odniesienie narzędzia się zmienia.
Obok przyporządkowania zapisz rewizję rysunku, partię wejściową, orientację części i sekwencję próby. Różne otwory mogą napotykać odmienne grubości ścianek, wejścia lub wcześniejsze operacje. Nominalnie powtarzany układ nie dowodzi identycznych warunków skrawania. Zaznacz wyjątki na mapie otworów przed uznaniem różnicy za wadę układu wrzecion.
Określ, jaka forma spójności ma znaczenie
Wskaż cechę porównywaną dla każdego otworu: wymiar, położenie, głębokość, stan krawędzi lub późniejszy wynik gwintu. Używaj zatwierdzonej podstawy kontroli i zachowaj istotne odczyty indywidualne. Odpowiedzialny za jakość powinien ustalić próbkowanie i odbiór, w tym strumienie otworów wymagające osobnej oceny. Zachowaj identyfikator zapisu pomiarowego przy każdym wyniku, aby ponowną kontrolę powiązać z tą samą cechą i próbką. Badania systemów pomiarowych i metody wskaźników zdolności należą do połączonych poradników specjalistycznych; ten zapis zachowuje potrzebne im tożsamości. Jedna pozycja zaliczone/niezaliczone dla całej części może pomóc w decyzji o przeznaczeniu, lecz nie wystarczy do wskazania zmienionej cechy.
Szkolenie Sandvik Coromant dotyczące wiercenia omawia bicie, stan narzędzia i odprowadzanie wiórów przy rozwiązywaniu problemów. To możliwe dane do analizy, a nie diagnoza konkretnej instalacji wielowrzecionowej. Poproś zespół techniczny o istotne dowody montażowe i procesowe, zamiast zakładać, że wspólny napęd oznacza taki sam stan na każdej pozycji skrawania.
Zbuduj porównanie wokół pytania
Ta autorska macierz jest pomocą w dyskusji, a nie instrukcją zamiany narzędzi lub pracy na zmodyfikowanym ustawieniu. Specjaliści maszyny i narzędzi muszą zatwierdzić wykonalne porównania. Powinni także określić nierozdzielalne zmienne oraz to, czy proponowane porównanie odpowiednio reprezentuje normalną pracę.
Odczytaj wynik bez wyolbrzymiania
Rozważ hipotetyczną próbę czterech otworów, w której otwór C wielokrotnie różni się średnicą. Jeśli otwór C zawsze odpowiada wrzecionu 3 i zespołowi narzędzia T3, zapis nie rozdzielił jeszcze tych związków. Następne porównanie powinno odpowiadać na pytanie techniczne zatwierdzone przez weryfikatorów; wymiana wszystkiego naraz może poprawić wynik, ale daje ograniczony dowód dotyczący pierwotnego wyjaśnienia.
Jeśli po przeanalizowanej wymianie narzędzia powstają akceptowalne próbki, zachowaj próbki odrzucone i pierwotne przyporządkowanie. Zapisz, czy zmieniono też metodę kontroli, partię wejściową lub ustawienie. Nie usuwaj nieudanej próby z raportu. Jej dowody mogą być ważne przy definiowaniu kontroli wymiany narzędzi lub decyzji, jaka przyszła zmiana wymaga kolejnej analizy.
Zamień próbę w zakres kontroli do dostarczenia
Na potrzeby zakupu zapytaj, które otwory będą kontrolowane podczas pokazu i jakie dowody zostaną dostarczone. Wskaż cechy sprawdzane po innej operacji, a nie bezpośrednio po wierceniu. Jeśli różne narzędzia obsługują różne rodziny otworów, zachowaj rozróżnienie w proponowanym zapisie ustawienia i wykazie materiałów eksploatacyjnych.
Przypisz każdej nierozstrzygniętej pozycji właściciela i status: odebrana względem uzgodnionego wymagania, badanie w toku lub wymagana ponowna próba. Odróżnij brak odczytu od odczytu zaliczonego. Dołącz zapisy pierwotne i ponowne zamiast zastępować nieudany wynik kolejnym. Prosząc BINSING o analizę wielowrzecionową, wyślij rysunek z przyporządkowaniem, indywidualne wyniki i informacje o częściach w stanie dostawy. Poproś, aby propozycja wyjaśniała zamierzony zakres próby i nierozstrzygnięte warunki. Pokaz jednego dobrego otworu nie stanowi dowodu dla każdego wrzeciona, a krótka udana próba sama nie jest deklaracją długoterminowej zdolności procesu.
