Poznaj wyposażenie do swojego zapytania
Pozioma wiertarka dwugłowicowa →Przed zapytaniem o wycenę porównaj opublikowane parametry i opcje konfiguracji z rysunkiem swojego detalu.
1. Określ wymagania strony lewej i prawej
Oznacz końce A i B na rysunku lub opisanym zdjęciu. Podaj dla każdego otworu własną średnicę, bazę głębokości i wymaganie końcowe. Jeżeli którykolwiek koniec wymaga także zagłębienia, fazy lub gwintu, wymień to osobno i zapytaj, czy należy do proponowanego zakresu wiercenia. Podobnie wyglądających czół nie należy uznawać za zamienne bez oceny rysunku.
Określ, które wymiary opisują poszczególne otwory, a które relację między końcami. Zespół jakości powinien wskazać właściwe wymagania rysunku i metodę kontroli. Poproś o odpowiedź względem tych wymagań zamiast przyjmować nieokreśloną obietnicę, że maszyna dokładnie wierci oba końce.
2. Opisz, co trafia do przyrządu
Wyjaśnij, czy element wejściowy jest odciętym materiałem, odlewem, odkuwką czy detalem już obrobionym. Podaj rzeczywisty zakres długości i stan powierzchni proponowanych do ustalania położenia. Wskaż przygotowanie wykonywane gdzie indziej. Oferta oparta na gotowych czołach może obejmować inny proces niż oferta dla nieobrobionych półfabrykatów.
3. Użyj przykładu różnych końców, aby ujawnić założenia
Hipotetyczny przykład danych wejściowych, bez liczbowych twierdzeń o maszynie: element dystansowy jest dostarczany z końcem A już obrobionym i końcem B odciętym piłą. Otwór w A jest wymiarowany od A; otwór w B od dostarczonego czoła B. Całkowita długość wejściowa zmienia się w zakresie podanym przez nabywcę. Ocena musi ustalić, która powierzchnia pozycjonuje detal i która baza wyznacza każdą głębokość wiercenia. Stała pozycja mierzona od A i głębokość określona od B to różne definicje, gdy długość wejściowa się zmienia.
Zapisz rzeczywiste bazy rysunkowe zamiast wybierać strategię głębokości na podstawie tego przykładu. Dla rodziny długości tulei połącz każdy numer detalu ze stanem wejściowym, układem przyrządu i nastawami narzędzi. Wskaż wszelkie przygotowanie czół na wcześniejszym etapie zakładane w propozycji. Jest to hipotetyczna ocena danych wymiarowych, a nie przypadek klienta BINSING ani potwierdzenie obsługi całej rodziny przez jedną maszynę.
4. Oceń obie głowice jako kompletny proces
Poproś o proponowaną sekwencję od załadunku do usunięcia gotowego elementu. Opis powinien wskazywać, która głowica obrabia każdą cechę, czy operacje nakładają się czasowo i co pozostaje poza maszyną. Nie obliczaj wydajności gotowych detali przez podwojenie wyniku pojedynczej głowicy: oferowana sekwencja i jej wymagania manipulacyjne potrzebują własnej oceny.
Uwzględnij miejsce na detale wejściowe, zaakceptowane wyroby oraz detale o niepewnym stanie obróbki po przerwie. Zapytaj, jak dostarczone instrukcje opisują identyfikację i wznowienie nieukończonej pracy. Dostęp narzędzia, czyszczenie przyrządu i dostęp przy załadunku również należą do oceny układu; ich praktyczne wymagania mogą różnić się dla najkrótszych i najdłuższych detali.
5. Uzgodnij dowody dla pojedynczych otworów i ich relacji
Wybierz detale próbne reprezentujące różnice istotne dla zakupu, w tym odmienne cechy końców lub istotnie różne długości, gdy ma to zastosowanie. Wskaż rewizję rysunku i stan wejściowy w protokole próby. Poproś dostawcę o demonstrację wskazanego procesu i uzgodnione kontrole gotowego detalu; zdjęcie dwóch głowic potwierdza układ, a nie wynik obróbki.
Potraktuj poziomą platformę dwugłowicową BINSING jako punkt wyjścia tej oceny. Jeżeli element wymaga także cech na innej powierzchni, porównaj propozycję wielostronną o tym samym zakresie gotowego detalu. Podejmij decyzję po wyraźnym określeniu metody ustalania położenia, zakresu operacji i planu weryfikacji zamiast na podstawie samej orientacji maszyny.
