Poznaj wyposażenie do swojego zapytania
Wiertarki wielowrzecionowe →Porównaj wiercenie jednoczesne, układy z przesuwem i konfiguracje niestandardowe z całym układem swoich otworów.
Najpierw określ miejsce pomiaru mocy
Oferta może wymieniać moc zasilania elektrycznego, wyjście wału silnika lub moc wrzeciona. Oznacz je osobno. Wejście elektryczne obejmuje straty przed użytecznym wyjściem mechanicznym, a transmisja dalsze między silnikiem i wrzecionem. Nie wstawiaj wartości wejścia elektrycznego do obliczenia momentu wrzeciona, nazywając wynik dostępnym momentem skrawania.
Utwórz prosty łańcuch: zasilanie elektryczne, napęd i silnik, transmisja, wrzeciono narzędzia. Umieść każdą liczbę obok rzeczywistej lokalizacji. Przy niejasnej tabliczce poproś o definicję producenta. Zapobiega to porównaniu pozornie identycznych kW przy innych granicach pomiaru. Oddziel także akcesoria i inne silniki od napędu obracającego narzędzie.
Oblicz jeden mechaniczny punkt pracy
Arkusz wzorów Sandvik Coromant wiąże moment z mechaniczną mocą netto i prędkością. W SI P = T × 2πn / 60000, gdzie P to kW, T to N·m, a n to obr/min. Po przekształceniu T ≈ 9550 × P / n. Stosuj wielkości tego samego wału i warunku pracy; zaokrąglona stała jest przelicznikiem jednostek, nie sprawnością maszyny.
Poniższy autorski przykład zakłada 2.00 kW rzeczywiście dostępne mechanicznie na wrzecionie przy każdej podanej prędkości. Celowo porównuje punkty pracy, nie twierdzi, że jakikolwiek silnik daje stałą moc w całym zakresie. Bez materiału, narzędzia i warunków skrawania liczby nie wybierają maszyny do konkretnego otworu.
Niższa prędkość nie udostępnia automatycznie większego momentu
Większy moment przy małej prędkości w tabeli wynika z matematycznego utrzymania mocy. Rzeczywisty napęd może osiągać limit momentu, prądu lub temperatury. Gdy wymyślone wrzeciono ograniczono do 20 N·m przy 500 obr/min, moc mechaniczna wynosi około 20 × 500 / 9550 = 1.047 kW. Nazwanie silnika 2 kW nie zmienia limitu ani nie potwierdza 38.20 N·m na narzędziu.
Definicje Kollmorgen rozróżniają moment znamionowy przy prędkości znamionowej w pracy ciągłej od wielkości postoju i prądu szczytowego. Katalog EKM wyjaśnia osobne obszary ciągły i przerywany zespołu silnika ze sterownikiem z granicami termicznymi, prądowymi i napięciowymi. Czytaj dokumentację proponowanego systemu. Krótkotrwały szczyt nie może stać się dopuszczalnym ciągłym skrawaniem. Poproś o czas, warunki regeneracji i limity powtarzanych cykli.
Prześledź łącznie prędkość i straty przez transmisję
W drugim wymyślonym przykładzie załóż 2.00 kW mechanicznie na silniku przy 1500 obr/min, redukcję 3:1 i sprawność transmisji 90% w tym punkcie. Wrzeciono ma 500 obr/min i 1.80 kW. Przy zaokrąglonym przeliczniku moment silnika to 12.733 N·m, a wrzeciona 34.38 N·m. Redukcja zwiększa moment zmniejszając prędkość; sprawność utrzymuje moc wyjściową poniżej wejściowej.
To ilustracje, nie domyślne parametry przekładni. Jeśli oferta podaje już wyjście wrzeciona po transmisji, nie odejmuj strat ponownie. Dla głowicy napędzającej kilka narzędzi określ też prędkość i limit każdego wyjścia. Łączna wartość napędu nie obiecuje pełnej sumy na każdym wyjściu jednocześnie. Poproś o mapowanie proponowanego obciążenia jednoczesnego do rzeczywistego układu.
Dla głowicy wielowrzecionowej porównaj sumę i limity każdego wyjścia. Hipotetyczny arkusz zakłada cztery szacowane moce skrawania na wyjściach w tym samym czasie. Obie grupy mają tę samą moc łączną, ale B skupia więcej na S1. Obliczenie nie zatwierdza żadnej: nadal oceń prędkość, moment, limity transmisji, rodzaj pracy i straty. To wymyślone obciążenia, nie dane BINSING ani zalecenia skrawania.
Poproś o krzywe odpowiadające pytaniu o pracę
Podaj operację i wymagany zakres prędkości, potem poproś o odpowiednie dowody napędu. Arkusz oddziela nierozstrzygnięte parametry znamionowe od szacunków obciążenia skrawaniem. Krzywa momentu może opisywać dostępne wyjście, lecz nie potwierdza sztywności przyrządu, zdolności posuwu osiowego, narzędzia ani jakości otworu. To nadal ocena zastosowania.
